Вiншую з гадавiнаю... растання

Віншую з гадавінаю…
растання.
Грамніцы прамінулі,
лёд растануў,
і пазакрасавіцкі успамін
адкрасаваўся краскай -
першацветам.
І сонца пакацілася на лета.
І зноў –
гудзе пчала, цвіце язмін,
і сябра мой у свеце –
не адзін.

Калі ж табе самотна,
скрушна стане,
успомні:
“…з гадавінаю растання”.