ШЧЫРАЕ ПРЫВіТАННЕ

Зямля, счарнеўшыя бакі,
Пакрыла зеленню вясновай.
І над ракой амаль сталёвай
Запелі звонка жаўрукі.
і, пацягнуўшыся, ад сну,
Пакрыўся кветкамі ўзгорак.
Ляціць премнае да зорак:
„Удзячны ўсе табе, вясна!”
„Ты прыпазнілася, не жарт!”
Лес шалясціць вільготным духам.
„Працуй, сястрыца, і не слухай,
Зімы мы скінулі цяжар.”

07.05.2013 Сяргей Брандт