прырода

RSS Feed

He спі y ноч, калі рака...

Сярэдняя: 4.1 (45 галасоў)

He спі y ноч, калі рака
За грэбляй зашуміць
I дождж галінкі вішняка
Старанна стане мыць.

Калі у завязі тугой
Прачнецца кволы ліст
I вырай ранні над страхой
Узніме шум і свіст.

Калі усходы на палях
Праклюнуцца ў цішы
I стануць ападаць на шлях
Са звонам ледзяшы.

Калі з-пад снегу дзе-нідзе
Трава убачыць свет, —
Вясна ідзе, вясна ідзе
За пасланцамі ўслед.

Прыводзіць сілы свае ў рух
Паўсюль, дзе ні ступі.
Каб з ёй не размінуцца, друг, —
У гэту ноч не спі.

«Так доўга цябе не было!..»

Сярэдняя: 3.1 (49 галасоў)

«Так доўга цябе не было!..»
Сцяблінка
выжальваецца лістку.

Будзіць лёс

Сярэдняя: 4.4 (34 галасоў)

На лес вятруга гнеў абрынуў,
П’яны, галосіць штось вясне,
Сваволіць, блазан, у ялінах, –
Страсае снег.

Разбойным свістам поўніць гоні,
Калоціць мроіва бяроз,
Здранцвеласць душаў прочкі гоніць
І будзіць лёс.

Здзірае, бы чадру з дзяўчыны,
Вякоў зняволеных праклён, –
Зямлі, спрадвечнае рабыні,
Страсае сон…